MIJN MIDDELEN
Ik heb de gesproken taal en mijn lichaamstaal om optimale suggestie te bewerkstelligen. Soms heb ik behoefte aan muziek, en ik werk dan ook graag met muzikanten. Maar, eerder en belangrijker, ik heb ritme en muzikaliteit in mijn wijze van vertellen. Als ik vertel houd ik van visuele soberheid. Op een kaal toneel kan ik mij snel verplaatsen door tijd en ruimte. Ook kan ik daar snel wisselen van actie naar innerlijke bespiegeling. Daar heb ik geen volgspot of decor voor nodig. Enkele attributen volstaan meestal. Soberheid geeft vrijheid.
foto's: Ellen Brouwer
Soms maak ik gebruik van een masker of een kostuum om te duiden en te toveren. Dan gebruik ik die hulpmiddelen om wat al ‘blauw’ was, nog blauwer te kleuren of om er een ‘tegenkleur’ mee aan te brengen, om daardoor het aanwezige blauw intenser en rijker te maken, of om er commentaar mee te leveren op het verhaal.
MIJN BRONNEN
De bronnen waaruit ik put voor mijn vertellingen en voorstellingen zijn er vele: het paradoxale leven zelf, de grote levensvragen en die van alledag, de nieuwsmedia, onze bewuste en onbewuste prikkels en drijfveren. De waan én de kracht van onze tijd en onze overdenkingen daarbij. Onze sprookjes en mythen, onze heilige en onheilige boeken, de (bijna verloren gegane) tradities, de (theater)literatuur... Ik laaf mij aan deze bronnen. Ik luister en lees, kijk, denk na, ga op onderzoek uit.